Değerlerimize sahip çıkalım derim. Niye mi? Çok basit çünkü yok oluyorlar. Çocuklarımıza, torunlarımıza ne bir hikaye, ne bir değer bırakabiliyoruz. Öyle hızlı bir hayat döngüsü içindeyiz ki, geçmişimize bir dakika bile ayıramıyoruz. Hep geleceğe yönelik yatırımlar, yaşamlar, düşler. Be kardeşim bir dur bir düşün bir hatırla. Annelerimiz, babalarımız, anneannelerimiz, babaannelerimiz, dedelerimiz neler anlatıyordu. Hepsinini unuttuk mu? Ayıp bana ama bende bu çarkın içindeyim. Çıkmaya çalışıyorum ve hatırlamaya çabalıyorum. Ben şimdi hatırlamaya başlıyorum. 52 yaşındayım. Tren kaçtı anneanneler, babaanneler, dedeler bu diyardan göçtü. Keşke daha dikkatli dinleseydim. Şimdi hangi yaşlıyı buluyorsam hemen sorgu ateşine tutuyorum. Bunu nasıl yapardınız, nasıl ederdiniz diye ama maalesef çok soru az cevap artık.
Bundan sonrakiler kendi tecrübelerimiz, kendi hatalarımız, kendi başarılarımız. Sen kızım bunları iyi dinle, unutma. (kızıma bu laflar) benim hatalarımı yapma. Geçmişini önemse. Onlar senin geleceğin.
Hayat o kadar hızlı akıp geçiyor ki, bir bakmışsın çocuk büyümüş, kocan olmuş-olmamış, ailen olmuş- olmamış, paran var veya yok, hepsi boş. Sonunda sen de yaşlanıyorsun huzur ve hayal ettiğin hayattı yaşamak istiyorsun.
Bir yerde okumuştum. Herkesin iki hayatı var. Birincisi bitince ikincisi başlar. Hastalık, sıkıntılar, maddi veya manevi, kayıplar, yalnızlıklar herkesin bir dönüm bir kırılma noktası oluyor. Ondan sonra ikinci hayat başlıyor. Bu ikinci hayat çok daha değerli. Çünkü artık gerçek isteklerin, gerçek dostların, gerçek hayatın işte şimdi başlıyor.
Ben köyde buldum, Ege’de buldum, toprakta buldum, zeytin ağaçlarımda buldum, hayvanlarımla buldum, gerçek dostlarda buldum, hayallerimi gerçekleştirirken buldum, buldum gerçekten buldum. Zeytinperisi’ni hayata geçirmekle buldum. Zeytinperisi benim tüm hayallerimin ismi oldu. Çünkü artık ben de hayal ettiğim her şeyi gerçekleştiriyorum. Doğal, katkısız ve sağlıklı ürünler için elimden geleni yapıyorum.Salçaları annem gibi hazırlıyorum. Çok emek çok zahmet ama değiyor. Tarhana da keza öyle her şey eskiden olduğu gibi hazırlanıyor. Katkısız tek katığımız sevgi ve özen. Doğanın bize sunduğu saf ve o kadar güzel bereketi. Hepsini kavanozlarımıza ilave ediyoruz.
Zeytin ağaçlarıma iyi bakıyorum, topraklarınla ilgileniyorum, buduyorum ve meyvelerini toplayınca onlar teşekkür ediyorum. Onlar da bana sesleniyorlar. Hissediyorum, duyuyorum. Sağ ol Mehtap, iyi ki varsın. Onların yaşlı gövdelerine sarılınca gözlerim doluyor. O benim için, ben onun için önemliyim. Onların meyvelerinden yağ üretiyorum. Mis gibi zeytin kokuyor, sağlıklı, faydalı ve özel. Çünkü birbirimize sevgi veriyoruz, saygı gösteriyoruz. Ne ağacım ne ben birbirimizi üzmüyoruz. Mutluyum... İkinci hayatım başladı. Koca geldi-gitti, çocuk geldi büyüdü gitti, şimdi kendi hayatımı yaşama zamanı. Doğal, katkısız, özel ve o kadar da güzel. Bundan sonra bana iyi gelen dostlar, az ama öz gıda, keyif aldığım uğraşlar ve en önemlisi çok sevdiğim doğa… Ağacı, çiçeği, hayvanı. Hepsini çok seviyorum ve saygı gösteriyorum. Ben bunları yaşayabildiğim için kendimi şanslı hissediyorum, umarım siz de bunları yaşayabilirsiniz.
Sağlıklı ve sevgi dolu bir ikinci hayat herkese diliyorum.